كسانى كه اردشير رستمى را از نزديك مى شناسند، بر اين باورند كه او شخصيت «بازيگرى» ندارد. رستمى خود خودش است، در خانه يا خيابان و حتى جلوى دوربين. كمال تبريزى و حبيب رضايى به عنوان كارگردان و مسئول انتخاب بازيگران سريال «شهريار» معتقدند هيچ انتخابى بهتر از اردشير رستمى براى بازى در نقش جوانى اين شاعر معاصر نمى توانسته باشد. اين تأكيد البته چندان هم دور از ذهن نيست، چرا كه رستمى زبان مادرى اش آذرى بوده، اهل شعر است و روحيه اى عاشقانه دارد. رستمى البته در سريال شهريار نتوانسته در حد و اندازه يك بازيگر تمام عيار ظاهر شود، اما اين انتقاد نه تنها چيزى از ارزش هاى كارش به عنوان يك هنرپيشه تازه كار كم نمى كند، بلكه بايد اذعان كرد در صحنه هاى شعر خواندن او مثل يك شاعر با احساس، جادوى كلمات را در باور بيننده حك مى كند. اردشير رستمى پيش از بازى در اين سريال پربيننده، نامى آشنا در عرصه مطبوعات و ادبيات بود. او كه از سال ۷۳ به عنوان كاريكاتوريست وارد فعاليت هاى مطبوعاتى شد، تا امروز در بيش از ۱۰۰ نشريه به طراحى كاريكاتور و نقاشى پرداخته است. تصويرگرى هفت كتاب و تأليف كتاب هاى ديگ دود زده، شهروند خط صفر، اردشيرنامه و تلنگر از فعاليت هاى دیگر اوست.

اردشیر اهل مصاحبه نیست.اما به خاطر دوستی قدیمی مان قبول کرد مصاحبه کنیم.در این مصاحبه او از حرفهای زیادی زد که که بخشی از آنها را به دلیل حساسیت های موجود حذف کردم  مثلا گفت برخی از آذری زبانها معتقد بوده اند  به شهریار آنچنان که باید پرداخته نشده و مثلا یکی شان معتقد بوده که نباید شب ادراری محمد حسین را در کودکی نشان می داده اند چون شهریار آدم بزرگی بوده! او گفت به دلیل خستگی دیگر نمی توانسته پیری شهریار را هم بازی کند.از سختی های یک سال و نیم فیلمبرداری گفت و از شهلا همسرش و آردوش پسرش که دیوانه وار دوستشان دارد.اینها را هم در گفت وگو نیاوردم.بخش اول گفت وگو امروز در "ایران" چاپ شده و بقیه آن فردا.این مصاحبه درباره بازیگری و تفاوت های آن با کاریکاتور و همچنین درباره اشکالات عدیده سریال است.مصاحبه اینجاست

مطالب مرتبط:مصاحبه خواندنی با اردشیر رستمی بازیگر نقش شهریار (همشهری خانواده)