| تبليغات | X |
اكران فيلم كودك در اين سالها جدي گرفته نشده است.در شرايطي كه شهروندان درگير ماجراهاي شب عيد و خريد و مسائل پيراموني هستند، مهمترين بحث محافل سينمايي «اكران نوروزي» است. مقولهاي كه همواره در آخرين ماههاي سال جدي ميشود اما تا آخرين روزهاي سال قطعي نميشود! گذشته از آنكه موضوع اكران نوروزي هم مثل بسياري از اتفاقات جامعه ما در دقيقه۹۰ حادث ميشود، مسئولان سينمايي، مالكان آثار و مديران سالنها به مثابه يك مثلث جاودانه در ماجراي اكران، تلاش ميكنند تا از نگاه خود بهترين آثار را روانه پرده كنند تا هم مخاطبان راضي باشند، هم منتقدان سختگير و هم سياستهاي فرهنگي در مسير خود ادامه حيات دهد.
البته تلاشي كه سه بازوي مثلث اكران صرف ميكنند ستودني است، چرا كه چند سالي ميشود اكران نوروزي به عنوان مهمترين مقطع اكران آثار سينمايي فرصتهاي مناسبي در اختيار اين سه ضلع و البته مخاطبان به عنوان بخش اصلي ميگذارد.اما معضلي كه همواره گريبان اكران را چه در مقاطع طلايي (نوروز و تابستان) گرفته و در طول سال قابل توجه است، نبود تنوع در ارائه آثار است. يكي از انتقادات هميشگي در بحث اكران – كه نگارنده همواره بدان پافشاري كردهام – عدم توجه به اصليترين بخش جامعه يعني كودكان و نوجوانان است.
جامعه ما كه جمعيتي حدود ۷۵ميليون نفر دارد و ۲۸ميليون نفر از اين ميان را افراد زير ۱۵سال تشكيل ميدهند (و البته ۱۳ميليون آن را دانشآموزان تشكيل ميدهند) جاي آثار ويژه كودكان و نوجوانان تقريباً خالي است. اين ضعف توجه در اكران آثار نوروزي سال ۹۰و البته سالهاي گذشته هم ديده ميشود و شايد به همين دليل باشد كه در طول سال هم به مصداق ضربالمثل سالي كه نكوست از بهارش پيداست اكران آثار كودك و نوجوان در طول سال هم جدي گرفته نميشود.
نگاهي به ۶۶فيلم اكران شده تا هفته گذشته نشان ميدهد كه مجموعاً ۳ فيلم تپلي (اميرهوشنگ درويشپور)، مامان بهروز منو زد (عباس مراديان) و زماني براي دوست داشتن (ابراهيم فروزش) در ۱۲ماه گذشته روي پرده رفتهاند. فارغ از اينكه آثار ياد شده براي كودكان يا درباره كودكان تجاري هستند يا هنري جذاب هستند يا خستهكننده؟
بايد توجه داشت كه ما آثار ويژه كودكان و نوجوانان كم نداريم. در سينماي ما كه چهارمين توليدكننده جهان به شمار ميآيد سالانه حدود ۱۰۰فيلم ساخته ميشود كه ۱۰تا ۱۵اثر از اين ميان در ژانر كودك و نوجوان قرار ميگيرد. آثاري كه در بخش خصوصي ساخته شده يا با حمايت دولتي، مجموع اين آثار در رويداد معتبري مثل جشنواره كودك و نوجوان اصفهان شركت ميكنند، اما در وقت اكران در صف انتظار باقي ميمانند و بچههاي ما در خلأ آثار كودك و نوجوان به «بن تن» و «تن تن» و آثار خارجي روي ميآورند. تأكيد ميكنم كه بحث مقايسه كيفي آثار ما و آن طرفيها نيست. مشكل اين است كه در هجمه توليدات خارجي و علاقهمندي كودكان و نوجوانان به تفريح جمعي سينما كمتر خبري از آثار كودكان و نوجوانان هست. نكته قابل ذكر در اين وضعيت اجاره دادن تنها سينماي مختص كودكان و نوجوانان (سينما كانون) از سوي كانون پرورش به بخش خصوصي است و تنها سينماي متعلق به آموزش و پرورش (سينما فلسطين) هم در چرخه اكران آثار عمومي است.
با توجه به اينكه چه در جشنواره فيلم كودك و نوجوان و چه در جشنواره فيلم فجر آثار مناسبي براي اين قشر شركت داشته ضروري است كه در جدول اكران نوروزي آثار ويژه كودكان و نوجوانان هم جاي گيرد. آقايان! لطفاً سال جديد را براي بچههاي سينمادوست نكو كنيد.